กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 120 ซ้อมสองแม่ลูกที่ดักปล้นกลางทาง
หน้าตาของซูเหมียวเหมียวทำเอาผู้ชายคนนั้นยืนอึ้งอยู่กับที่ ซ่งฟางหรูเห็นสายตาของเขาแล้วก็เกิดกลัวขึ้นมา รีบดึงซูเหมียวเหมียวไปหลบด้านหลังตัวเองเหมือนแม่ไก่กางปีกปกป้องลูกเจี๊ยบ
“สองแม่ลูกหน้าด้านเอ๊ย ถุงใบนี้ฉันเป็นคนซื้อมาแท้ ๆ พวกแกยังจะมาแย่งอีก ไปสถานีตำรวจให้มันรู้เรื่องกันไปเลยดีกว่า”
คนเริ่มมุงดูเยอะขึ้นเรื่อย ๆ
ชายหนุ่มหันไปมองหญิงชรา ส่งสายตาบอกให้รีบจัดการให้จบ ๆ ไป พวกเขาไปสถานีตำรวจไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้ออกมาอีก
ซูเหมียวเหมียวมองปราดเดียวก็รู้ว่าสองคนนี้เป็นพวกทำผิดจนเคยตัว พอหันไปมองมือของซ่งฟางหรูที่แดงเถือกก็เดาได้ว่าคงยื้อแย่งกันมาสักพักแล้ว