บทที่ 118 ผู้มีพลังฟื้นฟูรวดเร็วจ้าวเสี่ยว

บทที่ 118 ผู้มีพลังฟื้นฟูรวดเร็วจ้าวเสี่ยว

ซูเหมียวเหมียวพยักหน้า “ถ้าสำนึกผิดจริง ๆ และเห็นว่าเนื้อแท้คุณไม่ได้เลวร้าย ฉันจะยอมรับคำขอโทษนี้ก็แล้วกัน ไปล่ะ!” พูดจบเธอก็หันหลังเดินจากไป

เมื่อคืนหลิ่วอวี้เตรียมคำพูดมามากมายเพื่อขอร้องให้ซูเหมียวเหมียวให้อภัย แต่แค่ประโยคสั้น ๆ ไม่กี่คำนี้ เธอก็ยอมให้อภัยแล้วเหรอ

ความสุขมาเยือนกะทันหันจนเธอตั้งตัวไม่ติด จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย

พอตกค่ำ เธอเล่าเรื่องที่ไปขอโทษให้ที่บ้านฟัง และยังคงครุ่นคิดไม่ตก ว่าทำไมซูเหมียวเหมียวถึงให้อภัยง่ายดายขนาดนั้น

ท้ายที่สุด ผู้ชายทั้งสามคนในบ้านตั้งแต่รุ่นใหญ่ไปจนถึงรุ่นเล็ก ต่างพากันหลบเข้าห้องไปจนหมด เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้หูและสมองต้องทนรับการทรมานอีก