บทที่ 117 ยืดคอก็โดนฟัน หดคอก็โดนฟัน

บทที่ 117 ยืดคอก็โดนฟัน หดคอก็โดนฟัน

ซูเหมียวเหมียวพูดขึ้น “ไม่ใช่ ก็แค่มีพลังพิเศษนิดหน่อยเหมือนนายแหละ”

เจียงเหวินไป่ลุกขึ้นปัดฝุ่นที่ก้นแล้วถาม “เธอเสกของออกมาแบบนี้ จะไม่ส่งผลเสียต่อร่างกายเธอเหรอ เธอเก็บกลับไปเถอะ! ฉันไม่หิวตายหรอก!”

ซูเหมียวเหมียวส่ายหน้า “ก็เหมือนมีถุงมิติจักรวาลที่มีของอยู่ข้างในมากมายนั่นแหละ ไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายหรอก นายเอาของพวกนี้ไปก่อนเถอะ เดี๋ยวพอผ่านไปห้าวัน ชายชุดดำยังไม่ทันมาฆ่านาย นายจะหิวตายไปซะก่อน”

เจียงเหวินไป่หัวเราะ “ไม่หรอก ความฝันของฉันแม่นมาก ฉันต้องรอดไปถึงห้าวันได้แน่ ฉันไปส่งเธอเถอะ!”

ซูเหมียวเหมียวชี้ไปที่ของบนพื้น “นายเอาของกลับบ้านไปก่อนเถอะ อย่าให้ใครเห็นล่ะ ซ่อนไว้ให้ดี!”