กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 107 ชาติกำเนิดของเว่ยหลิ่น
ฉินโหย่วเหวยรีบกระโดดออกมาอธิบาย “น้องสาว น้องสาว อย่าเข้าใจผิดนะ พี่เว่ยเป็นคนดี คนดี คนดีมาก ๆ เลยล่ะ!”
“เขาถูกญี่ปุ่นกลั่นแกล้งรังแกจนต้องหนีไปซ่อนตัวในภูเขาลึก ตระกูลของพี่เว่ยสืบทอดวิชาขุดสุสานมาแต่โบราณ ฉันจะบอกเธอนะ เขาเป็นถึงระดับที่รู้แจ้งทั้งเรื่องฟ้าดินเลยทีเดียว”
ฉินโหย่ววั่งดึงฉินโหย่วเหวยเพื่อให้เขาหุบปาก
ฉินโหย่วเหวยเกาหัวด้วยความกระอักกระอ่วน “พี่เว่ย ผมพูดได้ไหม น้องสาวคนนี้ไม่ใช่คนอื่นคนไกล เป็นพวกเราเอง แล้วก็เป็นคนดีด้วย”
“เธอไม่ทำร้ายพี่หรอก มีเพื่อนเพิ่มก็เหมือนมีทางออกเพิ่ม”
“บางทีน้องสาวอาจจะช่วยพี่ได้นะ”
“อย่าเห็นว่าเธอเป็นผู้หญิงนะ เธอเก่งมากเลยล่ะ”