บทที่ 98 ใช้เวทมนตร์สู้กับเวทมนตร์ นี่มันโคตรเจ๋งเลยไม่ใช่หรือไง

บทที่ 98 ใช้เวทมนตร์สู้กับเวทมนตร์ นี่มันโคตรเจ๋งเลยไม่ใช่หรือไง

ช่วงบ่าย ซูเหมียวเหมียวได้รับแจ้งจากคุณครูให้ไปที่โรงเรียน เพราะซ่งผิงกับซ่งอันทะเลาะวิวาทกับเด็กคนอื่น

ซูเหมียวเหมียวลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งออกไปทางโรงเรียนทันที ท่ายื่นมือเอ่อร์คังของกู้อวิ๋นเซียวค้างอยู่กลางอากาศ เขาอยากจะบอกว่า เขาเองก็อยากไปด้วยเหมือนกัน

ซูเหมียวเหมียววิ่งไปแล้ว เขาจึงทำได้เพียงล็อกประตูบ้านด้วยตัวเอง แล้วเข็นเก้าอี้รถเข็นกลิ้งไปทางโรงเรียนอย่างยากลำบาก

โชคดีที่ผ่านไปไม่นาน ก็บังเอิญเจอเด็กจากครอบครัวสหายทหารคนหนึ่ง เด็กคนนั้นจึงช่วยเข็นกู้อวิ๋นเซียวไปส่งที่โรงเรียน

ตอนที่ซูเหมียวเหมียวไปถึง ซ่งผิงกำลังกอดปลอบน้องสาว ส่วนซ่งอันกำลังเช็ดน้ำตา ซูเหมียวเหมียวร้องเรียก “อันอัน เป็นอะไรไป”