กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 94 หมีแกล้งตาย
กู้อวิ๋นเซียวมุมปากกระตุกเล็กน้อย ช่วยดึงผ้าห่มให้ซูเหมียวเหมียวแล้วพูดว่า “นอนเถอะ” จากนั้นก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก
ช่วงบ่ายวันต่อมา อวี๋เมิ่งก็นำผลการลงโทษจากคณะศิลปะทหารมาแจ้ง หลิ่วอวี้ต้องเขียนใบสำนึกผิดสองพันตัวอักษร อ่านออกอากาศผ่านเสียงตามสายหนึ่งรอบเพื่อขอโทษกู้อวิ๋นเซียวกับซูเหมียวเหมียว ทั้งยังถูกบันทึกความผิดร้ายแรงหนึ่งครั้ง หากทำผิดซ้ำอีกจะถูกสั่งย้ายทันที!
คืนนั้น หลังจากซูเหมียวเหมียวปล่อยให้กู้อวิ๋นเซียวนอนหลับไปแล้ว เธอก็ออกจากบ้าน ตรงดิ่งไปยังหอพักของคณะศิลปะทหาร วางยาสลบทุกคน จากนั้นก็ใช้มือตบลงบนจุดเจ็บปวดทุกจุดของหลิ่วอวี้ซ้ำ ๆ ก่อนจะเดินจากมาอย่างอารมณ์ดี