กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 71 ชมนี่เป็นด้วยเหรอ ทีหลังอย่าชมเลยดีกว่า
หลินเอ้อร์ยาพึมพำกับตัวเอง “ซานยาไม่ต้องกลัว ซานยาอย่าร้องไห้นะ พี่รองอยู่นี่แล้ว!”
หลี่ฮุ่ยหลานกับเสี่ยวฟางที่เป็นคนบ่อน้ำตาตื้นร้องไห้จนควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว จากเดิมที่สะอื้นเบา ๆ ก็เปลี่ยนเป็นปล่อยโฮ สองแม่ลูกกอดกันร้องไห้อย่างหนัก
คนที่อยู่ข้าง ๆ หมดอารมณ์จะมุงดูเรื่องสนุกแล้ว ป้าคนหนึ่งเดินเข้ามาปลอบใจ “ป้าไม่รู้หรอกนะว่าบ้านพวกเธอเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่คนยังอยู่ดีก็ถือว่าดีที่สุดแล้ว”
จางอวี่ถงเช็ดน้ำตาให้ตัวเอง แล้วก็เช็ดให้หลินเอ้อร์ยาด้วย “พี่รอง ต่อไปพี่มีบ้านแล้วนะ มีครอบครัวแล้วด้วย ฉันจะแนะนำให้รู้จักนะ”