บทที่ 70 หลินเอ้อร์ยาฟื้น

บทที่ 70 หลินเอ้อร์ยาฟื้น

แผนกผู้ป่วยในทั้งตึกอพยพลงใต้ดินทั้งหมดภายในยี่สิบนาที ประตูกันระเบิดชั้นใต้ดินค่อย ๆ ปิดลง ไฟฉุกเฉินสว่างขึ้นทันที

คนนับร้อยเงียบกริบในพริบตา!

ทุกคนหลับตา พยายามเงี่ยหูฟังสถานการณ์ด้านนอก

ผู้ป่วยอาการหนักหลายคนถูกเข็นเข้ามาทั้งเตียง!

ตอนนี้พวกเขาไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดบนร่างกายแล้ว ต่างพากันเงียบและฟังเสียงจากด้านนอก

แน่นอนว่าที่นี่ไม่มีทางได้ยินเสียงจากด้านนอกอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นจะกันระเบิดได้อย่างไร

ทหารที่บาดเจ็บตรงขาคนหนึ่งเดินเข้ามา “สหายทหาร พวกคุณไม่ต้องห่วงพวกเรา ออกไปสนับสนุนคนข้างนอกเถอะ”