บทที่ 63 การเข่นฆ่าอยู่ฝ่ายเดียว

บทที่ 63 การเข่นฆ่าอยู่ฝ่ายเดียว

เสี่ยวไป๋พูดขึ้น “เจ้านาย ฆ่าไอ้คนปากพล่อยนั่นก่อนเลย ตบปากมันให้แหลก ปากเหม็นชะมัด นี่ไม่แปรงฟันกันบ้างรึไง”

ซูเหมียวเหมียวตอบ “ได้เลย คอยดูนะ”

เถาวัลย์เส้นหนึ่งพุ่งทะยานตรงไปยังชายคนนั้น แทงทะลุจากปากทะลวงออกไปด้านหลังท้ายทอยโดยตรง

เลือดสด ๆ สาดกระเซ็นไปรอบ ๆ ไกลกว่าหนึ่งเมตร พวกโจรภูเขาที่อยู่ข้าง ๆ ต่างถูกเลือดสาดกระเซ็นใส่เต็มตัว หนึ่งในนั้นตกใจจนล้มหงายหลังดังตึง

พี่เป้าซึ่งเป็นหัวหน้าโจรภูเขาตะโกนขึ้น “ทุกคนอย่าถอย สองหมัดหรือจะสู้สี่มือ พวกเราบุกเข้าไปพร้อมกันเลย”

ซูเหมียวเหมียวขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอตวัดมือขวา กำแพงสายฟ้าก็กางออกตรงหน้าในชั่วพริบตา ขวางกั้นผงมอมดวงจิตเอาไว้ราวกับเป็นเกราะกำบัง