กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 64 บังเอิญพบพี่สาวรองของเสี่ยวฟาง
โจรภูเขากว่าสามสิบคนไม่มีใครรอดชีวิตแม้แต่คนเดียว ศพนอนระเกะระกะเกลื่อนกลาดอยู่บนพื้น เลือดสีแดงฉานย้อมหุบเขาจนแดงฉาน
ขณะที่ซูเหมียวเหมียวเตรียมตัวจะจากไป จู่ ๆ เธอก็ได้ยินเสียงร้องไห้แผ่วเบาดังขึ้น
เธอเดินตามเสียงไป และพบว่าเสียงร้องไห้ดังมาจากกระท่อมหินท้ายหมู่บ้าน
เธอสวมหน้ากากชายชรากลับเข้าไปใหม่แล้วผลักประตูหินออกไป เห็นเพียงผู้หญิงสิบคนถูกขังอยู่ในห้อง แต่ละคนเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง ซูบผอมจนหน้าเหลือง แววตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง
พอพวกเธอเห็นซูเหมียวเหมียวเดินเข้ามา ก็ตกใจกลัวจนพากันหดตัวไปอยู่มุมห้อง ไม่กล้าส่งเสียงพูด