กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 61 ฟาดโจรให้หมุนเป็นลูกข่าง
หลิวกวง “เรื่องอื่นพี่ยอมให้แกได้นะ แต่ผู้หญิงคนนี้ไม่ได้ เกิดวันหน้ามีลูกขึ้นมา จะแยกออกได้ยังไงว่าเป็นของแกหรือของกู”
กูไม่อยากสวมหมวกเขียวให้ตัวเอง แล้วต้องมาเลี้ยงลูกให้คนอื่นหรอกนะ
แกอย่ามาคิดอะไรกับเธอเลย”
เหมาจื่อ “พี่ ผู้ชายพวกเรามีตั้งสามสิบกว่าคน แต่มีผู้หญิงแค่สิบคน มันแบ่งกันไม่พอนะ! พี่ทำแบบนี้เห็นแก่ตัวเกินไปแล้ว!”
หลิวกวง “กูรู้ตัวว่าไม่ใช่คนดีอะไร แต่เมียเนี่ยใช้ร่วมกันไม่ได้! นี่คือขีดจำกัดสุดท้ายของกู”
เหมาจื่อ “ได้ ๆ ๆ ถ้าปล้นหมู่บ้านคราวนี้ ฉันก็จะจับผู้หญิงกลับมาสักคนเหมือนกัน อายุเท่านี้แล้ว ก็ควรจะมีลูกสักคนได้แล้ว” พูดจบก็เดินจากไป