กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 17 ทุกท่วงท่าล้วนเผยให้เห็นถึงความสูงส่ง
เมื่อคังปั๋วอวี๋ได้ยินว่าสองแม่ลูกตระกูลจ้าวถูกฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ แถมยังผ่าโดนแค่พวกเธอสองแม่ลูก
ส่วนคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลับไม่มีใครเป็นอะไรเลยสักคน คิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน
พูดตามตรง เขาเชื่อเรื่องศาสตร์ลี้ลับนะ ตอนเด็ก ๆ เขาก็เคยเห็นเหตุการณ์เหนือธรรมชาติด้วยตาตัวเองมาแล้ว
แต่เรื่องฟ้าผ่าเปรี้ยงปร้างกลางวันแสก ๆ แบบนี้ เขาเพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก
คังปั๋วอวี๋พูด “ตกลง ผมรู้แล้ว ทางโรงพยาบาลเดี๋ยวผมจะยื่นเรื่องขอให้มีการปรึกษาหารือของแพทย์ และจะเปลี่ยนตัวหมอให้ด้วย คุณวางใจเถอะ!
ส่วนทางด้านกู้อวิ๋นเซียว คุณกับจ้าวต้งก็ช่วยดูแลให้มากขึ้นหน่อย อย่าทำให้วีรบุรุษต้องปวดร้าวใจเลย!”