กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อวี้หลินร้อยอักษร
บทที่ 18 โสมร้อยปีต่อชีวิต
หมอหลายคนที่กำลังตรวจร่างกายให้กู้อวิ๋นเซียวเห็นชัดเจนว่าเขาขมวดคิ้ว
หนีหยวนฉีถามด้วยความประหลาดใจระคนยินดี “พวกคุณเห็นใช่ไหม เห็นกันใช่ไหม! เมื่อกี้เขาขมวดคิ้ว ผมไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม!”
หมอคนอื่น ๆ เอ่ยสนับสนุน “ไม่เลย ๆ พวกเราก็เห็นเหมือนกัน ดูท่าสหายกู้อวิ๋นเซียวคงฟื้นในอีกไม่ช้า โชคดีจริง ๆ! โชคดีจริง ๆ!”
หนีหยวนฉีแหวกทางผ่านหมอคนอื่นเดินมาข้างซูเหมียวเหมียวแล้วถามอย่างนุ่มนวล “สหายซู ผมอยากถามหน่อย ช่วงนี้คุณให้สหายกู้อวิ๋นเซียวกินอะไรแปลกไปจากปกติบ้างหรือเปล่า”
เสียงในใจของซูเหมียวเหมียว: 【แน่นอนสิ ถ้าขืนรักษาตามวิธีของพวกคุณ กู้อวิ๋นเซียวจะได้ฟื้นหรือเปล่ายังพูดยากเลย