เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 230 ท่านสามฟู่ในตำนาน เลี้ยงยากอยู่เหมือนกันนะ
หลิงหยางหยางไม่หยุดฝีเท้า เธอผลักประตูเดินนำเข้าไปในร้านเสื้อผ้าผู้ชายฝั่งตรงข้ามก่อนใคร
ภายในร้านตกแต่งด้วยโทนสีน้ำตาลเข้ม พื้นหินอ่อนขัดเงาวับจนส่องเห็นเงาคน เสื้อเชิ้ตและสูทบนราวแขวนเรียงรายอย่างเป็นระเบียบตามโทนสี
พนักงานขายเป็นหญิงสาวอายุน้อย รวบผมหางม้าต่ำเรียบร้อย สวมเครื่องแบบของทางร้าน บนป้ายชื่อติดหน้าอกเขียนว่า “เสี่ยวเวิน”
เธอทำงานที่ร้านนี้มาเกือบสองปีแล้ว ลูกค้าแบบไหนก็เคยเจอมาหมด——
ทั้งดาราที่พาสไตลิสต์มาเหมาซื้อของ คุณหนูบ้านรวยที่มาเลือกของขวัญวันเกิดให้แฟนหนุ่ม รวมถึงคุณนายวัยกลางคนที่มาเลือกจับคู่ชุดให้สามี
ทว่าวิธีการซื้อของของลูกค้าตรงหน้าคนนี้ เธอเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก
เข้ามาในร้านยังไม่ถึงสามนาที ก็ชี้เลือกง่าย ๆ แบบนี้ ตัดสินใจได้ฉับไวราวกับกำลังเลือกมะเขือเทศในตลาดสดอย่างไรอย่างนั้น
“เอาสี่ชุดนี้แล้วกัน”