เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 231 แข็งกว่าที่เธอคิดไว้เสียอีก
หลิงเสี่ยวเหอพยักหน้า กำโทรศัพท์มือถือพลางสาวเท้าไวไปยังข้างต้นไม้ประดับตรงมุมร้าน แล้วกดโทรหาหลิงหว่านชิงผู้เป็นแม่
เสียงสัญญาณดังอยู่นานทีเดียวกว่าจะถูกกดรับ เสียงพื้นหลังจอแจวุ่นวาย ฟังปราดเดียวก็รู้ว่าอยู่ในกองถ่ายละคร
“แม่คะ” หลิงเสี่ยวเหอผ่อนเสียงเบาลง “หนูไม่ได้กวนเวลาทำงานของแม่ใช่ไหมคะ พอดีหนูแค่อยากถามหน่อยค่ะว่า ชุดงานปักม้งทำมือที่สั่งตัดไปคราวก่อน ยังมีชุดผู้หญิงเหลืออยู่อีกไหมคะ”
“ชุดชนเผ่าม้งเหรอ” ทางฝั่งหลิงหว่านชิงดูเหมือนจะเดินเลี่ยงไปไกลขึ้นเล็กน้อย เสียงพื้นหลังจึงเบาลงไปบ้าง เธอครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว
“เหมือนจะยังเหลือชุดใหม่อยู่อีกชุดหนึ่งนะ ทำไมจู่ ๆ ถึงถามเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ”
“แล้ว…แล้วชุดนั้นเคยมีใครยืมออกไปบ้างไหมคะ”
“ช่วงนี้แม่คอยคุมการถ่ายทำภาพยนตร์อยู่ต่างมณฑลตลอด การดำเนินงานประจำวันของบริษัทเลยยกให้รองประธานจางดูแล ขั้นตอนการยืมชุดก็เป็นเขาที่เซ็นอนุมัติทั้งหมด”
น้ำเสียงของหลิงหว่านชิงเจือความสงสัยขึ้นมาหลายส่วน “เสี่ยวเหอ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่าลูก”