เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 229 ไม่เลวนี่พี่สาม! พ้นทุกข์พ้นโศกเสียที!
จะว่าไปก็ช่างประจวบเหมาะจริง ๆ เธอมาตรวจสาขาที่เพิ่งเปิดใหม่แห่งนี้เพียงสัปดาห์ละวันเท่านั้น
เมื่อวานมีผ้าลอตหนึ่งเกิดปัญหาขึ้นกะทันหัน จึงได้เลื่อนเวลามาเป็นวันนี้
ใครจะไปรู้ พอผลักประตูก็เจอหลิงหยางหยางยืนอยู่หน้าตู้กระจกโชว์ บนไหล่มีเม่นแคระตัวอ้วนกลมนั่งยอง ๆ อยู่หนึ่งตัว
ด้านหลังมีกลุ่มชายร่างสูงใหญ่กำยำเดินตามมาเป็นพรวน อุดอยู่หน้าประตูร้านอย่างเอิกเกริก
สายตาของหลิงหยางหยางหยุดนิ่งอยู่ตรงคิ้วและตาของเฉินอวี้เล็กน้อย
ตรงดั้งจมูกของเฉินอวี้มีรอยเขียวจาง ๆ ปรากฏ วังวาสนาประกายหม่นหมอง ชัดเจนว่าเป็นโหงวเฮ้งของคนที่มีเรื่องวุ่นวายในบ้าน ญาติมิตรห่างเหินในช่วงนี้
เท่าที่เธอรู้ พ่อแม่ของเฉินอวี้ต่างล่วงลับไปหมดแล้ว ญาติสายเลือดที่สนิทชิดเชื้อที่สุดในโลกนี้น่าจะเป็นเสิ่นม่านชิง
ขณะความคิดแล่นผ่าน หลิงหยางหยางก็เอ่ยปากถามทันที “หลานชายคุณเจอตัวแล้วเหรอ”