0228

⬢⬢⬢

ตอนที่ 228 ดูดปราณหยางของนายให้แห้งเหือด!

“กู้หวยจิ่น!”

จ้าวอวี่เหมิงร้อนใจ รีบลอยเข้าไปขวางเขาตามสัญชาตญาณ น้ำเสียงแฝงความโกรธกรุ่นพลางขึ้นเสียงสูงขึ้นไม่น้อย

“ห้ามทิ้งสิ่งของจากที่สูงนะ! ถ้าตกไปโดนคนจะทำยังไง! นายมีจิตสำนึกต่อส่วนรวมหน่อยจะได้ไหม!”

สิ้นเสียงของเธอ ก็ได้ยินคนตรงหน้าหัวเราะในลำคอเบา ๆ

เสียงหัวเราะนั้นแผ่วเบายิ่ง แฝงความพึงพอใจที่แผนการสำเร็จลุล่วง ลอยกระเซ็นไปตามลมยามค่ำคืน

จ้าวอวี่เหมิงชะงักงัน ถึงเพิ่งจะรู้ตัวว่าตนเองติดกับเข้าแล้ว

เขาไม่ได้คิดจะโยนทิ้งจริง ๆ เสียหน่อย แค่จงใจแหย่แกล้งเธอเท่านั้นเอง!

“นายหลอกฉันนี่!”