เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 227 สลักลึกอยู่ในกระดูกของเขามาตั้งนานแล้ว
น้องชายส่งของกอดกล่องไว้ พลางหันหลังเดินจากไปด้วยฝีเท้าหนักอึ้ง
แผ่นหลังแผ่กลิ่นอายความเหนื่อยล้าสิ้นหวังราวกับไม่อยากมีชีวิตอยู่ แม้แต่จังหวะก้าวเดินยังช้ากว่าตอนมาถึงครึ่งจังหวะ
สิ่งที่อุ้มไว้ในอ้อมอก ราวกับไม่ใช่เม็ดผีห้าเม็ด ทว่าเปรียบเสมือนระเบิดเวลาห้าลูกที่แตะโดนเพียงนิดก็พร้อมระเบิดทันที
หลิงหยางหยางละสายตากลับมา แล้วส่งข้อความวีแชตหาเสิ่นเยี่ยนสองสามข้อความ โดยเน้นบอกเล่าความเป็นมาของศาสตร์ผลัดโฉมอันเป็นวิชาอาถรรพ์ให้กระจ่างชัด
[บริการส่งด่วนออกเดินทางแล้วนะ อย่าลืมตรวจรับของ
อีกอย่าง ช่วยฉันตรวจสอบเรือนไป๋เฉียงกับหรงซินที ระวังหน่อยล่ะ อย่าให้แหวกหญ้าให้งูตื่น เบื้องหลังเธออาจยังมีคนอื่นอยู่อีก]
หากหยางจื่อฉิงไม่ได้โกหก ฆาตกรตัวจริงที่ลงมือถลกหน้าคนเป็น ๆ และสังหารเด็กสาวทั้งห้าคน ก็คือหรงซิน!
เพียงแต่ ความคิดความอ่านของสิ่งจำพวกผีไม่ได้เหมือนกับคนเสียทีเดียว