เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 223 ขโมยหน้า!
หลิงหยางหยางไม่ลังเลแม้แต่น้อย ร่างกายทะยานออกไป ทั่วทั้งร่างดิ่งลงมาตรง ๆ ประหนึ่งนกนางแอ่นโฉบลงสู่พื้น
เสื้อขาวกางเกงขาวสะบัดพลิ้วกลางเวหา รูปร่างปราดเปรียวเพรียวลมไม่คล้ายมนุษย์ปุถุชน ชั่วเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ เงาร่างนั้นก็ร่วงลงไปยังหลังคากระจกของโถงชั้นหนึ่ง
ฟู่เยี่ยนเฉินตอบสนองได้เร็วที่สุด ในพริบตาที่เธอพลิกตัวข้ามราวกั้นไปเขาก็หันหลังกลับแล้ว ขายาว ๆ ก้าวฉับ ๆ พุ่งตรงไปยังทางเข้าลิฟต์
ส่วนหลินโจวโผเข้าไปเกาะขอบราวตามสัญชาตญาณ ใบหน้าสุภาพอ่อนโยนเต็มไปด้วยความตกตะลึง
ท่อนบนของร่างกายแทบจะยื่นออกไปนอกราวกั้น สายตาไล่ตามเงามือที่ร่วงหล่นลงไปด้วยความเร็วสูงอย่างร้อนรน——
ทว่ากลับมองเห็นเพียงเงาสีขาวนั้นเล็กลงเรื่อย ๆ ตอนลงสู่พื้นนั้น ไม่แม้แต่จะซวนเซสักนิด ปลายเท้าแตะพื้นก็ผ่อนแรงได้แล้ว เพียงพริบตาก็พุ่งเข้าไปในประตูกระจกของห้างสรรพสินค้า
“โธ่เอ๊ย อย่ามัวแต่มองเลย คุณก็กระโดดลงไปไม่ได้เหมือนกันนี่!” หลิงเสี่ยวเหอดึงแขนเขาไว้พลางรัวคำพูดอย่างรวดเร็ว
“รีบไปลงลิฟต์ตามพี่สาวฉันเถอะ!”