เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 224 เป็นหญิงสาวดุจสายลม มันไม่ดีตรงไหน!
พลันผู้คนแยกย้ายกันไปหมด หลิงหยางหยางก็หันหลังกลับพลางเงยหน้าขึ้น มองไปยังภาพจิตรกรรมฝาผนังเต็มผืนตรงหน้า
เนตรเร้นลับเปิดออกเล็กน้อย แสงเงาบนภาพจิตรกรรมฝาผนังพลันไหวระริก—
นอกจากสองตนที่เพิ่งเก็บไป ข้างในยังมีดวงจิตผีอีกสามตนขดตัวอยู่ กำลังสั่นงันงกมุดลึกลงไปในเนื้อสี
หลิงหยางหยางแค่นเสียงฮึ ยกมือคว้าจับกลางอากาศ
ปลายนิ้วของเธอเปล่งแสงวิญญาณสีขาวเงินเรียวบางห้าสาย แสงสว่างประดุจเส้นไหมโปร่งใสห้าเส้น ทะลวงผ่านชั้นสีผิวนอกของภาพจิตรกรรมฝาผนัง แล้วหยั่งลึกเข้าสู่ภายในภาพวาดโดยตรง
เงาสีเทาสามสายที่ขดอยู่ตรงมุมนั้นถูกแสงวิญญาณพันธนาการไว้อย่างแม่นยำ ประหนึ่งปลาไหลที่ติดอยู่ในสวิงช้อนปลา ดิ้นรนเพียงสองคราก็ถูกกระชากลากออกมา
เธอรวบเงาสีเทาทั้งสามสายไว้ในฝ่ามือ ห้านิ้วรวบเข้าหากัน ออกแรงบีบเบา ๆ ประหนึ่งนวดก้อนแป้ง—
เงาสีเทาทั้งหมดห้าสายถูกบีบอัดจนกลายเป็นลูกปัดสีเทาขนาดเท่าเมล็ดถั่วปากอ้าห้าเม็ดในฝ่ามือของเธอ พื้นผิวลูกปัดแต่ละเม็ดสะท้อนภาพใบหน้าเลือนรางของหญิงสาวขึ้นมา