เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 222 จินมู่ไป๋เป็นดาบที่ดีเล่มหนึ่ง
จิ่งหมิงเซวียนจัดการอย่างเด็ดขาดฉับไว โทรศัพท์สั่งการทันทีตรงนั้น
ไม่ถึงสิบนาที เจ้าหน้าที่ก็เข็นแกรนด์เปียโนสีขาวหลังหนึ่งมาวางไว้ตรงที่ว่างด้านข้างห้องโถง
หลิงเยี่ยนขอน้ำใจหน้ากากอนามัยสีดำจากเจ้าหน้าที่ห้างมาสวม บดบังใบหน้าไปกว่าครึ่ง เผยให้เห็นเพียงคิ้วและดวงตาอันเย็นชาคมกริบ
ในช่วงเวลาที่รอขนเปียโนลงมาก่อนหน้านี้ เขาได้เปิดโทรศัพท์ฟังเพลงต้นฉบับซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบแล้ว
เขาเดินไปนั่งลงข้างเปียโน
ยามที่โน้ตตัวแรกดังขึ้น ความอึกทึกรอบข้างคล้ายจะเงียบสงบลงในชั่วพริบตา
เสียงเปียโนอันใสกระจ่างและกังวานดุจธารน้ำพุที่ทลายน้ำแข็งในหุบเขา กลบเสียงดนตรีประกอบที่เดิมทีชวนให้อึดอัดไปในทันที
เพลงประกอบที่เปิดผ่านลำโพงก็ถูกเจ้าหน้าที่ห้างที่เข้ามาประสานงานสั่งให้หยุดเปิดเช่นกัน