0121

⬢⬢⬢

ตอนที่ 121 จิตเทวะแห่งเทพประจำเมืองเริ่มฟื้นฟู

จ้าวอวี่เหมิงกับอวี๋หว่านต่างแยกย้ายกันไป ตรวจสอบตามเสาคานและมุมกำแพงของโถงใหญ่

เสี่ยวจิ่วใช้ขาสั้นป้อมทั้งสี่ข้างเหยียบย่ำลงบนแผ่นกระเบื้องศิลาเขียวอันเย็นเฉียบ จมูกแนบชิดติดพื้นพลางวิ่งเหยาะ ๆ ไปตลอดทาง

พวกเธอไม่กล้าเกียจคร้านแม้เพียงครึ่งส่วน——

ในโถงใหญ่แห่งนี้ไม่มีพลังเทพของเทพประจำเมืองคอยคุ้มครอง ย่อมหมายความว่าสิ่งใดก็ตามก็ล้วนอาจซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดได้ทั้งสิ้น

ผ่านไปไม่นาน ทั้งสามฝ่ายก็ทยอยค้นพบเบาะแส

“หยางหยาง! เสาคานฝั่งนี้มีด้วย!” จ้าวอวี่เหมิงเอ่ยปากขึ้นเป็นคนแรก

ที่ด้านหลังเสาต้นใหญ่ ลวดลายดอกเบญจมาศสีดำคล้ำสายหนึ่งซ่อนอยู่ใต้ชั้นสีเคลือบ หากไม่ขยับเข้าไปเพ่งดูใกล้ ๆ ก็คงมองว่าเป็นเพียงรอยสีหลุดร่อนตามกาลเวลาเท่านั้น

“ฐานเทวรูปก็มีเหมือนกัน...” อวี๋หว่านลอยอยู่ข้างเท้าของเทวรูปเทพประจำเมือง นิ้วชี้ไปยังรอยสลักบนฐานบัลลังก์พระสุเมรุ