0120

⬢⬢⬢

ตอนที่ 120 ฟู่เยี่ยนเฉินคือแฟนคลับเบอร์หนึ่งของอาจารย์หลิง

ภายในห้องครัวเล็ก ๆ ของอพาร์ตเมนต์ใจกลางเมืองอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจาง ๆ ของยาสมุนไพร

หลิงหยางหยางผูกผ้ากันเปื้อนผ้าฝ้ายผสมลินิน ยืนเฝ้าหม้อดินเผาสีม่วงใบเล็กที่กำลังเดือดปุด ๆ อยู่บนเตา ในหม้อเคี่ยวยาพอกสีเขียวเข้มข้นเหนียวหนืด

บนโต๊ะเต็มไปด้วยวัตถุดิบนานาชนิด กระดาษยันต์สีเหลืองถูกตัดเป็นเส้นยาวเรียว สมุนไพรกว่าสิบชนิดถูกแบ่งตามสัดส่วนปริมาณอย่างเรียบร้อย ด้านข้างยังมีด้ายเส้นเล็กที่แช่ในเลือดสุนัขดำวางอยู่อีกหนึ่งจานเล็ก

ปลายนิ้วของเธอเปรอะเปื้อนผงยาและชาดเล็กน้อย ข้อมือพลิกขยับอย่างคล่องแคล่ว ปั้นยาพอกเป็นเม็ดกลมเกลี้ยงเกลาขนาดเท่า ๆ กัน แล้วเรียงไว้ในจานกระเบื้องเคลือบที่ปูด้วยกระดาษเปลือกหม่อน

หลังจากคลึงยาเม็ดลูกกลอนเม็ดสุดท้ายเสร็จ เธอก็หยิบหยกสีเขียวเข้มขนาดเท่านิ้วหัวแม่มือขึ้นมาจากโต๊ะ

นี่คือสิ่งที่ค้นเจอจากกองสิ่งของที่ฟู่เยี่ยนเฉินส่งมาให้คราวก่อน เนื้อหยกอบอุ่นนุ่มนวล แฝงปราณวิญญาณสายบางเบาสายหนึ่งอยู่อย่างเลือนราง

เธอสลักยันต์รับเคราะห์แทนลงบนเนื้อหยกหนึ่งแผ่น จากนั้นใช้โคลนยาสมุนไพรพอกหุ้มเนื้อหยกไว้ทีละชั้น ปิดท้ายด้วยการหุ้มแผ่นเงินบาง ๆ ไว้ด้านนอก คลึงจนกลายเป็นลูกแก้วสีเขียวเข้มทรงกลมเกลี้ยงเกลาหนึ่งลูก

ลูกแก้วรับเคราะห์แทน สามารถปัดเป่าเคราะห์ภัยแทนผู้สวมใส่ได้หนึ่งครั้งยามเผชิญกับการโจมตีถึงชีวิต โดยความเสียหายที่ได้รับนั้น ปรมาจารย์เร้นลับผู้สร้างลูกแก้วจะเป็นผู้แบกรับแทน