เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 119 ขอโทษแทนพี่สาวฉัน
หลิงฉู่เอ๋อร์นั่งอยู่ในสวน
เธอไม่ใช่คนที่มีความอดทนสูง จึงเริ่มหงุดหงิดกับการรอคอยมานานแล้ว สายตากวาดมองเหล่าบริกรที่เดินผ่านไปมาในสวนอย่างตั้งใจบ้างไม่ตั้งใจบ้าง
เงาร่างหนึ่งก้าวเดินอย่างเร่งรีบผ่านถนนปูหินที่มีไม้ดอกบดบัง
คนผู้นั้นเดินพลางล้วงโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋า แต่พลั้งเผลอทำบางสิ่งหลุดร่วงจากกระเป๋าตกลงบนพื้นหญ้า
จังหวะที่สายตาของหลิงฉู่เอ๋อร์เหลือบไปเห็นเงานั้น หัวใจก็พลันเต้นกระตุกวูบหนึ่ง—
ใบหน้านั้น เธอเคยเลื่อนเห็นบนหน้าจอมือถือมานับครั้งไม่ถ้วน เคยดูผ่านเลนส์ภาพยนตร์มานับครั้งไม่ถ้วน ทว่าไม่เคยมีครั้งใดที่ได้อยู่ใกล้แค่เอื้อมเช่นเวลานี้
เธอรีบยกชายกระโปรงแล้วก้าวเร็ว ๆ ตามไป ก้มตัวลงเก็บไฟแช็กลงยาอันประณีตบนพื้นหญ้าขึ้นมา ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน “คุณคะ ของของคุณตกค่ะ”
ชายหนุ่มหยุดฝีเท้าแล้วหันกลับมา