เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 114 ควรถูกตัดสินให้ตกสู่วิถีเดรัจฉานสิบชาติภพ
หลิงหยางหยางก้าวไปข้างหน้า ปกป้องทั้งสองไว้ด้านหลัง แล้วมองไปยังเจ้าบ่าวผีผู้มีดวงตาสีแดงก่ำ
“โอกาสสุดท้าย! สลายความยึดติดเสีย แล้วฉันจะนำพาดวงวิญญาณของนายเข้าสู่วัฏสงสาร”
เจ้าบ่าวผีไม่สนใจไยดีแม้แต่น้อย เอาแต่จ้องเขม็งไปยังซูอิ้งเสวี่ยในอ้อมแขนของหลิงหลิ่น
“กั่วกั่วเป็นของฉัน! ตอนมีชีวิตอยู่กั่วกั่วไม่อาจยอมรับฉัน ตอนนี้เธอตายแล้ว พอดีได้มาเป็นเจ้าสาวของฉัน!”
หลิงหลิ่นขมวดคิ้ว “ฟางหย่วน?”
ฟางหย่วนเป็นลูกชายคนเดียวของเครือหย่วนต๋า อารมณ์มืดมนแปรปรวนมาตั้งแต่เด็ก ในแวดวงของพวกเขานั้นนับเป็นตัวตนที่ไม่ค่อยสะดุดตาเท่าไรนัก
สิ่งที่หลิงหลิ่นประทับใจลึกซึ้งที่สุดเกี่ยวกับเขาก็คือ คนคนนี้ยามปกติถ้าไม่เอาแต่เงียบกริบ พอบันดาลโทสะขึ้นมาก็ชอบแผดเสียงโวยวายเสียงดังลั่น
จะโทษว่าหลิงหลิ่นสายตาไม่ดีก็ไม่ได้ ในฐานะตำรวจฝ่ายสืบสวน การจำคนถือเป็นจุดเด่นของเขา ทว่ารูปลักษณ์หลังจากที่คนเราตายไปแล้วเมื่อเทียบกับยามมีชีวิตอยู่นั้น เปลี่ยนแปลงไปมากเกินไปจริง ๆ