0115

⬢⬢⬢

ตอนที่ 115 ยมทูตขาวดำมิกล้ารับการคารวะ!

สองเท้าของฉีเต๋อเซิ่งลอยคว้างเตะถีบสะเปะสะปะ พื้นรองเท้าเฉียดผ่านพื้นห้องไปเพียงเฉียดฉิว ไม่อาจหยิบยืมแรงส่งได้แม้แต่น้อย

ลำคอถูกมืออันเย็นเฉียบรัดแน่นจนหายใจไม่ออก ตรงหน้ามืดทะมึนเป็นระลอก เยื่อแก้วหูส่งเสียงอื้ออึง แม้แต่การหายใจก็กลายเป็นความหวังลม ๆ แล้ง ๆ

เขาอาศัยสติสัมปชัญญะอันเลือนรางเฮือกสุดท้ายเงยหน้าขึ้น มองเห็น “ซูอิ้งเสวี่ย” ตรงหน้าตาขาวเหลือกขึ้นอย่างชัดเจน ก้นบึ้งดวงตาซัดสาดด้วยจิตอาฆาตกระหายเลือดอันโจ่งแจ้ง

ตัวประหลาดนี้คิดจะบีบคอเขาให้ตายคามือจริง ๆ!

ปลายนิ้วของฉีเต๋อเซิ่งโคจรพลังเสวียนอันแผ่วเบา ฟันขบปลายลิ้นอย่างรุนแรง กลิ่นคาวหวานของปราณโลหิตพลันแผ่ซ่านทันที

เขาเพิ่งจะเตรียมพ่นโลหิตปลายลิ้นออกไป จู่ ๆ ก็มีร่างหนึ่งพุ่งพรวดเข้ามาจากด้านข้าง

คุณแม่ซูยกหมอนบัควีตขึ้นแล้วฟาดใส่ร่าง “ซูอิ้งเสวี่ย” อย่างบ้าคลั่ง พลางฟาดพลางถ่มน้ำลายรดใบหน้าอีกฝ่าย ด่าทออย่างรวดเร็วและดุดัน

“ไสหัวออกไป! นังสิ่งสกปรกสมควรโดนสับเป็นพันชิ้น! บังอาจมาเข้าสิงลูกสาวฉัน!”