เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 113 ดึงหน้าผากหล่อน!
หน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลฉิน หญิงสาวคนหนึ่งยกมือขึ้นเคาะประตู
เธอสวมชุดสูทสีขาวตัดเย็บประณีตเรียบร้อย ผมยาวเกล้าเป็นมวยต่ำ ทั้งร่างแผ่กลิ่นอายความกระฉับกระเฉงและสง่างามแบบชนชั้นหัวกะทิในแวดวงทำงาน
คนรับใช้ที่มาเปิดประตูกวาดสายตามองเธอตั้งแต่หัวจดเท้า แววตาแฝงความระแวดระวัง “ไม่ทราบว่ามาหาใครครับ”
หญิงสาวยิ้มน้อย ๆ พลางยกมือจัดปอยผมข้างหู “ฉันมาหาคุณฉิน บอกเขาแค่ว่า ฉันคือคนที่จะช่วยชีวิตภรรยาของเขาได้ก็พอค่ะ”
คนรับใช้จ้องมองเธอด้วยสายตาแปลกประหลาดอยู่สองวินาที พึมพำว่า “รอสักครู่” แล้วกระแทกประตูปิดเสียงดังปัง
ผ่านไปไม่นาน ฉินเยี่ยนจือก็เดินลงมาจากชั้นบน
สีหน้าของเขาดูอิดโรยอยู่บ้าง ใต้ตายังคงมีรอยคล้ำจากการอดนอนเฝ้าไข้เมื่อคืน
คนรับใช้เปิดประตู ฉินเยี่ยนจือมองเห็นร่างในชุดสีขาวที่ยืนอยู่นอกประตูแต่ไกล จึงชะงักไปโดยสัญชาตญาณ