0112

⬢⬢⬢

ตอนที่ 112 คนเป็นที่กลิ่นหอมเหลือเกิน

ภายในหอพัก เงียบสงัดจนเหลือเพียงเสียงเปรี๊ยะ ๆ ยามเครื่องหอมชักนำฝันบนโต๊ะเผาไหม้

ควันสีฟ้าอมเขียวจาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งขึ้นมาจากผิวขี้ผึ้งเครื่องหอม ก่อนจะแยกออกเป็นสองสาย สายหนึ่งมุดหายเข้าไประหว่างหัวคิ้วของซูอิ้งเสวี่ย

อีกสายหนึ่งลอยคว้างสั่นไหวอยู่กลางอากาศ ราวกับสายพิณที่มองไม่เห็นสองสาย กำลังถูกพลังบางอย่างดีดเบา ๆ

คุณแม่ซูนั่งอยู่ข้างโต๊ะ จ้องมองเครื่องหอมชิ้นนั้นตาไม่กะพริบ

เมื่อครู่นักพรตฉีบอกเธอว่า ต้องอาศัยเครื่องหอมชิ้นนี้ หยางหยางกับหลิงหลิ่นถึงจะเข้าไปในความฝันของกั่วกั่วในร่างดวงวิญญาณได้

เพื่อความปลอดภัยของเด็กทั้งสามคน เธอต้องเฝ้าเครื่องหอมชิ้นนี้ไว้ให้ดี

“คุณนายซู คุณอย่ากังวลเกินไปเลยครับ”

ฉีเต๋อเซิ่งเอ่ยปลอบเสียงเบาพลางเดินวนรอบเส้นด้ายชาด ในมือยังกำยันต์อสนีไว้สามแผ่น สายตากวาดมองทุกซอกมุมของประตูหน้าต่างอย่างระแวดระวัง