0111

⬢⬢⬢

ตอนที่ 111 เถ้ากระดูกของคนตาย

รถจอดลงที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยนครหลวง ฉีเต๋อเซิ่งยืนรออยู่ข้างป้อมยามมาระยะหนึ่งแล้ว

เขาเปลี่ยนมาสวมชุดนักพรตสีฟ้าอมเทาตัวใหม่เอี่ยม ย่ามผ้าบนหลังป่องจนแทบจะปริแตก ท่อนแขนหนีบกล่องไม้อูมู่ขนาดเท่าฝ่ามือเอาไว้แน่น ราวกับกำลังปกป้องของล้ำค่าหายากในใต้หล้า

เมื่อเห็นหลิงหยางหยางผลักประตูรถลงมา เขาก็กึ่งวิ่งกึ่งเดินถลันเข้ามาทันที สองมือยื่นกล่องไม้กักวิญญาณส่งให้อย่างตรงเผง

“อาจารย์หลิง ของที่คุณต้องการครับ”

หลิงหยางหยางรับกล่องไม้กักวิญญาณมา เปิดออกดูแวบหนึ่ง ภายในกล่องมีสารข้นคล้ายขี้ผึ้งชิ้นเล็กสีดำสนิททอดตัวอยู่อย่างเงียบงัน ผิวเคลือบชั้นความมันเงาเอาไว้บาง ๆ

ของสิ่งนี้เรียกว่า “เครื่องหอมชักนำฝัน” ทำขึ้นจากแก่นไม้ต้นสนอินไป่ร้อยปี น้ำค้างยามเช้า ชาด และหญ้าวิญญาณ

หลังจุดไฟ ธูปหอมนี้จะสร้างสะพานเชื่อมมิติแห่งความฝันชั่วคราวขึ้นมาระหว่างผู้ร่ายวิชากับเป้าหมาย

แม้มิใช่สมบัติฟ้าดิน ทว่าด้วยขั้นตอนการผลิตที่เข้มงวดและกินเวลายาวนานยิ่ง จึงมักมีราคากลางแต่ไร้คนปล่อยขายในเว็บบอร์ดหอคืนเสวียนมาโดยตลอด