เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 110 ถึงเวลาที่เราต้องกราบไหว้ฟ้าดินแล้ว
รถแล่นทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
หลิงหยางหยางเอนกายพิงเบาะข้างคนขับ พลางก้มหน้าเปิดดูแผนที่ขุมทรัพย์ที่ลวี่ตี๋มอบให้ในอัลบั้มรูปมือถือ
ตำแหน่งหลายแห่งที่ทำเครื่องหมายไว้ล้วนตัดเส้นด้วยพู่กันอย่างประณีต ตัวอักษรสวยงามสละสลวยและโบราณ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นภาพที่ลวี่ตี๋เคยวาดไว้ด้วยตัวเองก่อนเสียชีวิต
ขณะที่เธอกำลังพิจารณาตำแหน่งแห่งหนึ่งซึ่งทำเครื่องหมายไว้ตรงเชิงภูเขาชิงหมิง จู่ ๆ มือถือก็สั่นขึ้นมา บนหน้าจอปรากฏสายเรียกเข้าด้วยเสียงผ่านวีแชตจากหลิงเยี่ยน
“หยางหยาง! รีบดูลิงก์ที่ฉันเพิ่งส่งให้เธอเร็วเข้า!” พอรับสาย เสียงตื่นเต้นของหลิงเยี่ยนก็ดังระเบิดออกมา
“โพสต์นี้อยู่ในเสี่ยวลวี่สู่ ฉันเพิ่งโพสต์ไปได้สิบนาที ก็ไถฟีดไปเจอโพสต์ที่เหมือนกันเป๊ะเลย! น่ากลัวมาก!”
หลิงหยางหยางกดเปิดลิงก์ที่เขาแชร์มา ปลายนิ้วเลื่อนหน้าจออย่างรวดเร็ว
หัวข้อโพสต์คือ 《ฝันเห็นหนุ่มหล่อด้านข้างติดต่อกันมาสองสัปดาห์แล้ว นี่จะเป็นเนื้อคู่แท้ของฉันไหม》