เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 108 ยิ่งด่าหยาบเท่าไร ยิ่งได้ผลเท่านั้น
เหล่าหวังชะงักไปครู่หนึ่ง ยังไม่ทันได้ซักไซ้ว่านี่เป็นหลักการอะไร โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าก็พลันดังขึ้น
เขารีบกดรับสาย พลางก้าวเดินออกไปข้างนอกพลางพูดว่า “มาแล้ว ๆ! อย่าเร่งสิ! ผมกำลังขับรถอยู่ สิบห้านาทีถึงแน่นอน!”
“จุ๊ ๆ ทีมงานรายการนี้ทุ่มเทเกินไปแล้วมั้ง! ห้าทุ่มกว่าเข้าไปแล้วยังต้องทำโอทีอีก!” โจวจื่ออี้เอ่ยรำพึงอยู่ด้านข้าง
หลิงหยางหยางไม่ได้ต่อบทสนทนา เพียงแต่มองไปยังทิศทางที่เหล่าหวังหายลับไปแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย
หวังเจี้ยนกั๋วขับรถออฟโรดคันที่ถูกทีมงานรายการติดโลโก้สะท้อนแสงจนเต็มคัน เลี้ยวออกจากลานจอดรถของโรงแรม มุ่งหน้าขึ้นสู่ถนนสายหลัก
ระบบนำทางแสดงว่าถนนช่วงข้างหน้าติดขัดจนกลายเป็นสีแดงเข้ม เขาจิ๊ปากทีหนึ่ง หักพวงมาลัยเลี้ยวเข้าไปในตรอกแคบที่ไม่สะดุดตาแห่งหนึ่ง
“ฮิ ๆ ก็มีแต่ฉันนี่แหละที่รู้ทางลัดสายนี้” หวังเจี้ยนกั๋วพึมพำกับตัวเองอย่างกระหยิ่มใจ
ถนนสายนี้คือเส้นทางที่เขาคลุกคลีอยู่ในเมืองนี้มากว่ายี่สิบปีจนค้นพบเข้า——