เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 107 เลือกดูลูกสะใภ้
แต่ฉินเยี่ยนจือมีกิริยามารยาทที่ดีมาโดยตลอด ยามเผชิญหน้ากับเด็กสาวอายุน้อยอย่างหลิงหยางหยาง จึงพูดจารุนแรงเกินไปไม่ออก
อีกทั้งอีกฝ่ายก็ไม่ได้ทำเรื่องล้ำเส้นอันใด เพียงแค่ยัดเบอร์โทรศัพท์ใส่มือเขาเท่านั้น
อย่างมากพอกลับถึงบ้านก็แค่โยนใบไม้ใบนั้นทิ้งไปก็สิ้นเรื่อง! ไม่จำเป็นต้องมาเถียงเอาแพ้เอาชนะกับใครที่นี่
เขาพยักหน้าเล็กน้อย พลางกล่าวขอไปทีคำหนึ่ง “ขอบคุณ”
กล่าวจบก็อุ้มเจียงซูสาวเท้าเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
ทางด้านนี้ หลิงฉู่เอ๋อร์กำลังเฝ้าอยู่ข้างโซฟาด้วยความร้อนใจ ใช้กระดาษทิชชูซับเหงื่อให้หลิงโม่ตัวปลอมไม่หยุด
ผ่านไปครู่ใหญ่ หลิงโม่ตัวปลอมจึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น นวดขมับตนเองด้วยสีหน้าเหม่อลอย “ฉัน... ฉันเป็นอะไรไป”
“พี่สาม! ในที่สุดพี่ก็ฟื้นแล้ว! ทำเอาฉันตกใจแทบแย่!” ขอบตาของหลิงฉู่เอ๋อร์พลันแดงระเรื่อ หยาดน้ำตาร่วงผล็อยลงมาราวเม็ดฝน