0018

⬢⬢⬢

ตอนที่ 18 ท่านสามฟู่ ช่างเก็บทรง!

รถเก๋งที่แล่นด้วยความเร็วเคลื่อนผ่านความมืดมิดยามค่ำคืนไปอย่างราบรื่น

ฟู่เยี่ยนเฉินเอนหลังพิงเบาะหลัง มือข้างหนึ่งเท้าคาง จู่ ๆ ก็เอ่ยปาก “ไม่กลับบ้าน ตรงไปเมืองไห่เลย”

เหล่าลิ่วซึ่งนั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับเดาะลิ้น “ท่านสามครับ ไปเมืองไห่วิ่งทางด่วนต้องใช้เวลาสามชั่วโมง

ถึงฝั่งโน้นฟ้าก็แทบจะสางแล้ว คืนนี้ท่านไม่คิดจะนอนแล้วเหรอครับ”

ชายหนุ่มที่เบาะหลังพับแท็บเล็ตในมือลง น้ำเสียงเรียบนิ่งไม่สะทกสะท้าน “รีบทำธุระให้เสร็จจะได้รีบกลับ เจ้าเด็กฟู่ซีโจวนั่น ช่วงนี้เริ่มไม่อยู่นิ่งแล้ว”

เผยหยวนที่สลับไปนั่งอีกฝั่ง หางตาเหลือบไปเห็นความร้อนรนที่ผุดขึ้นเพียงชั่ววูบในแววตาของฟู่เยี่ยนเฉินได้อย่างพอดิบพอดี

ในใจแอบค่อนขอดบ่นพึมพำอย่างบ้าคลั่ง แค่ลูกไม้ตื้น ๆ ซ้ำซากที่ฟู่ซีโจวทำที่บ้านทุกเมื่อเชื่อวัน มันคู่ควรให้ท่านสามต้องคอยจับตาดูด้วยตัวเองตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

ชัดเจนว่าวางใจปรมาจารย์เร้นลับตัวน้อยอย่างหลิงหยางหยางไม่ได้ต่างหาก!