เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 17 ด่าหยางหยาง? ไปรับแส้ 20 ที!
วินาทีที่ผลักประตูบานใหญ่เปิดออก ห้องนั่งเล่นของวิลล่าทั้งหลังสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ เจิดจ้าดั่งเวลากลางวัน
เจียงหมิงเยวี่ยนั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวฝั่งซ้ายมือ ขอบตาร้อนผ่าวแดงก่ำ ที่หางตายังคงมีคราบน้ำตาที่ยังไม่แห้งเหือด
ช่วงเวลาที่เห็นหลิงหยางหยางเดินเข้ามา ริมฝีปากของเธอกระตุกไหว ราวกับอยากจะเอ่ยอะไรบางอย่าง ทว่าท้ายที่สุดก็ยังคงเม้มปากแน่น
หลิงอวิ๋นตู้ยืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกบานจรดพื้น
เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู เขาจึงเอี้ยวตัวกลับมา สายตากวาดมองทั่วเรือนร่างของหลิงหยางหยางอย่างรวดเร็วรอบหนึ่ง ครั้นยืนยันได้ว่าเธอปลอดภัยไร้รอยขีดข่วน ถึงได้พยักหน้าลงเบา ๆ
บนเก้าอี้ตรงมุมอับที่สุดของห้องนั่งเล่น หลิงเยี่ยนลูกคนที่สี่กำลังนั่งไขว่ห้าง
คิ้วตาของเด็กหนุ่มเปี่ยมไปด้วยความหยิ่งยโสไม่ยอมสยบให้ใคร เมื่อเห็นหลิงหยางหยางเดินเข้ามา เขาก็พ่นเสียงฮึดฮัดออกมาทางจมูก แล้วสะบัดหน้าไปอีกทาง
บนโซฟาตำแหน่งประธานใจกลางห้องนั่งเล่น ผู้อาวุโสหญิงตระกูลหลิงซึ่งมีลำดับอาวุโสสูงสุดในตระกูลนั่งตัวตรงอยู่ที่นั่น