เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 256 บทสนทนายาวนานของสองพี่น้อง
ยามค่ำคืนใกล้เข้ามา แต่รอบๆ สำนักงานใหญ่ฉยงเหอยังคงคึกคักราวกับยามเช้า เหล่านักรบวิ่งวุ่นไปมาทั่วบริเวณ ยังมียานอวกาศหลายลำบินวนอยู่เหนือสำนักงานใหญ่ฉยงเหอ ภาพยามค่ำคืนนี้ช่างมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทำให้รู้สึกเข้าไปอยู่ในบรรยากาศได้เป็นอย่างดี
สายลมเย็นยามค่ำพัดโชยเบาๆ ฤดูกาลอันหนาวเหน็บกำลังจะมาถึง
ในเวลานี้ บนหอสังเกตการณ์ของสำนักงานใหญ่ฉยงเหอ ว่านหยางเชียนยืนอยู่ตรงนั้น จ้องมองไปยังเมืองที่เงียบสงบเบื้องหน้าด้วยสายตาอันเงียบงัน นอกจากเขาแล้ว บนหอสังเกตการณ์ไม่มีใครอื่น มีเพียงสายลมเย็นสดชื่นที่มาเป็นเพื่อนเท่านั้น
มองดูเมืองที่ราวกับจมดิ่งสู่ความมืดเบื้องหน้า ในใจของว่านหยางเชียนมีความรู้สึกมากมายนับไม่ถ้วน เมื่อนึกถึงความคึกคักรุ่งเรืองของเมืองนี้ในอดีต ความว้าเหว่ที่ยากจะเอ่ยออกมาก็พลันเอ่อท้นขึ้นในใจ
พอคิดถึงตรงนี้ ว่านหยางเชียนก็ถอนหายใจยาวออกมาอย่างไม่รู้ตัว
ในยามสงบนิ่ง เงาร่างหนึ่งพลันบินขึ้นสู่ท้องฟ้า แล้วลงจอดตรงบนหอสังเกตการณ์อย่างแม่นยำ แสงจันทร์ค่อยๆ สาดส่องลงบนเงาร่างนั้น เมื่อมองดูให้ดี ก็คือปินเฉินหลิ่งที่สวมเกราะจักรกลเทพนั่นเอง
ว่านหยางเชียนมองไปที่ปินเฉินหลิ่ง แววตาไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ ยังคงว้าเหว่และเงียบงันเช่นเดิม ส่วนปินเฉินหลิ่งก็เก็บเกราะจักรกลเทพอย่างไม่รีบร้อน หลังจากหันหน้าเข้าหาว่านหยางเชียนแล้วก็ก้าวเดินอย่างไม่รีบร้อนมาข้างกายว่านหยางเชียน