เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 255 ยามเงียบสงัดแห่งโลก
"หลับมานานพอแล้วใช่ไหม? ได้เวลาตื่นจากความฝันแล้ว..."
เสียงปนเปื้อนความว่างเปล่าอันไพศาลก้องกังวานอยู่รอบกาย ว่านหยางเชียนค่อย ๆ เปิดเปลือกตาอันหนักอึ้งขึ้นอย่างเชื่องช้า พอเหลือบตามองก็เห็นสีชมพูไล่ระดับที่ไหวระริกราวกับสายน้ำวนเวียนอยู่ตรงหน้า แต่กลับไม่ทันสังเกตว่ามีอะไรผิดปกติ
ว่านหยางเชียนขยี้ตาอย่างเบามือ จากนั้นลากร่างกายอันหนักอึ้งลุกขึ้นยืนอย่างเชื่องช้ามาก เขากวาดตามองสภาพแวดล้อมแปลกประหลาดรอบตัวเป็นอันดับแรก ปรากฏการณ์พิลึกที่เกิดขึ้นนี้ทำให้ว่านหยางเชียนตื่นตัวขึ้นในทันที สมองของเขากลับว่างเปล่าไปหมด
"ที่นี่ที่ไหน? ทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่? ฉันไม่ใช่...อยู่ในถ้ำหรอกหรือ?"
ว่านหยางเชียนเริ่มตื่นตระหนกขึ้นเรื่อย ๆ เขาถอยหลังออกไปโดยสัญชาตญาณ แต่ยังไม่ทันถอยได้สองก้าว ส้นเท้าของเขาก็เหมือนจะไปชนเข้ากับอะไรบางอย่าง ว่านหยางเชียนที่เพิ่งรู้ตัวทีหลังรีบมองลงไปด้านหลังทันที ก็เห็นหลิงเซินชิงนอนหลับปุ๋ยอยู่บนพื้น
พอเห็นว่าหลิงเซินชิงก็อยู่ที่นี่ด้วย ว่านหยางเชียนยิ่งไม่เข้าใจเข้าไปใหญ่ ลมหายใจของเขาเริ่มเร็วขึ้น อารมณ์ก็เริ่มไม่มั่นคง ทันใดนั้น เสียงที่ไร้จุดหมายก็ดังขึ้นอีกครั้ง เสียงนี้ทั้งคุ้นหูและแปลกประหลาด...
"รีบปลุกหลิงเซินชิงขึ้น แล้วเดินไปทางจุดแสงเบื้องหน้า ฉันรอพวกเจ้าอยู่ที่นั่น"