เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 238 ไม่หวั่นเกรง การยืนหยัดสุดท้าย
นอกสถานีอวกาศฉยงเหอ เทพแห่งโลกสี่องค์สุดท้ายที่ยังเหลืออยู่รวมตัวกัน ณ ที่แห่งเดียว สายตาของพวกเขาไม่มีใครละไปจากค่ายดาวพูฉีถานแม้แต่องค์เดียว สีหน้าของเทพแห่งโลกทั้งสี่หนักอึ้งจนบรรยากาศโดยรอบชวนอึดอัดหายใจไม่ออก ทำให้ผู้คนเกิดความหวาดกลัวอย่างใหญ่หลวง
กลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากไคเอ่อร์หลี่ซือนั้นยิ่งทำให้ทุกสิ่งรอบข้างราวกับแข็งตัว หากเข้าไปใกล้เขา คงสัมผัสได้ชัดเจนถึงไอเย็นเยียบแทงกระดูก...ไคเอ่อร์หลี่ซือผ่อนลมหายใจออกเบา ๆ เขาเริ่มสะสมพลังเทพไว้ล่วงหน้าภายในร่างกาย
เพียงแต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทั้งที่ผ่านไปเป็นเวลานานพอสมควรแล้ว แต่ค่ายดาวพูฉีถานกลับยังไม่ส่งสัญญาณใด ๆ ออกมาเลยสักนิด ซึ่งทำให้จับต้นชนปลายไม่ถูก...ถึงกระนั้น เทพทั้งสี่ก็ไม่เคยผ่อนความระแวดระวังลงเลยแม้แต่น้อย
"พวกสัตว์นรกนั่นทำไมถึงยังไม่ขยับจนถึงตอนนี้ล่ะ?" ซือเฉินอูเก๋ออดกลั้นไว้ไม่ไหวในที่สุด ก็เอ่ยข้อสงสัยออกมา
เทพองค์อื่นก็ไม่รู้สาเหตุเช่นกัน รวมถึงเทียนไหลชิวเอ่อร์ ในขณะที่ฮุ่ยหลานซือเองก็อดถามขึ้นมาไม่ได้
"หรือว่า...พวกมันยังไม่ตื่นนอน? เอาเถอะ เป็นไปไม่ได้หรอก แต่ถ้าพูดก็ยังแปลกอยู่ดี นี่ก็สิบโมงเช้าแล้ว พวกสารเลวนั่นไม่ขยับเลยรู้สึกไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย เทียนไหลชิวเอ่อร์ เจ้าแน่ใจนะว่าการหยั่งชะตาของเจ้าไม่ได้ผิดพลาด?"