เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 232 กลับมาเยือนอีกครั้ง โรงเรียนที่เต็มไปด้วยความทรงจำนับไม่ถ้วน
หลังพักผ่อนอยู่ที่บ้านหนึ่งวัน ว่านหยางเชียนก็วางแผนสิ่งที่ต้องทำในช่วงหลายวันนี้เรียบร้อย สิ่งแรกที่สำคัญที่สุดคือไปพบคนที่อยากเจอ ว่านหยางเชียนกังวลมากเกี่ยวกับสถานการณ์ของคนเหล่านั้นในตอนนี้ เรื่องนี้ยังคงเป็นปริศนาในใจเขาเสมอมา
ส่วนสิ่งที่เหลือต้องทำก็คือพักผ่อนให้เต็มที่ตามที่ต่างๆ บนโลก ไปเพลิดเพลินกับความเงียบสงบชั่วขณะท่ามกลางทิวทัศน์งดงามทั่วโลก ซึ่งเป็นสิ่งที่ว่านหยางเชียนเฝ้ารอมาก พูดกลับกัน ตั้งแต่ขึ้นสถานีอวกาศมา เขาไม่ได้ดูทิวทัศน์อะไรแบบนี้มานานมากแล้ว
แม้จะมองเห็นท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาวอันกว้างใหญ่บนสถานีอวกาศ แต่ท้องฟ้าดวงดาวสวยแค่ไหนก็มีวันที่ดูจนเบื่อ สู้เปลี่ยนรสชาติอะไรใหม่ๆ ดีกว่า อันที่จริงว่านหยางเชียนเบื่อท้องฟ้าดวงดาวพวกนั้นมาตั้งนานแล้ว แต่ในสถานีอวกาศฉยงเหอก็ไม่มีทิวทัศน์อื่นให้เลือก
หลังจัดเก็บของที่เหลือเรียบร้อย ว่านหยางเชียนก็รีบเดินออกจากบ้านอย่างรวดเร็ว เขากระตือรือร้นที่จะไปเยี่ยมคนที่คิดถึง หลังเดินออกจากหมู่บ้านจัดสรร ว่านหยางเชียนก็รีบเรียกรถแท็กซี่คันหนึ่งอย่างไม่รีรอ
เพียงชั่วพริบตา รถแท็กซี่ที่พาว่านหยางเชียนก็มาถึงจุดหมาย ว่านหยางเชียนค่อยๆ ลงจากรถด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อน เห็นโรงเรียนมัธยมชั้นยอดสังกัดฉยงเหอตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า มันยังเหมือนเดิมทุกอย่าง