เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 227 พี่ชายกับน้องสาว
"ไปกันเถอะ พี่จะพาเธอไปกินข้าวเช้า กินข้าวเช้าเสร็จแล้วค่อยทำงาน พี่ไม่อยากให้ร่างกายเธอพังเพราะเหนื่อยนัก" ว่านหยางเชียนไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย คว้ามือชวนกั่วพาออกจากโรงงานผลิตอาวุธ เดินตรงไปยังโรงอาหารทันที
แค่ช่วงเริ่มต้นชวนกั่วยังขัดขืนอยู่บ้าง แต่ก็เพียงไม่กี่วินาที สุดท้ายก็ยอมเดินตามหลังว่านหยางเชียนอย่างว่าง่าย ว่านหยางเชียนก็สังเกตเห็นการขัดขืนของชวนกั่วเมื่อครู่ แม้จะไม่ชัดเจนนัก แต่เขาก็ยังต้องพูดสักหน่อย
"ไม่ค่อยเต็มใจเหรอ ไม่เป็นไรหรอกชวนกั่ว ต่อให้เธอไม่ทำงานในช่วงเวลากินข้าว เธอก็ยังนำหน้าคนส่วนใหญ่ได้อยู่ดี ด้วยประสิทธิภาพการทำงานของเธอตอนนี้ ทำงานในเวลาปกติก็ยังทำได้นำหน้าห่างไกล พี่เชื่อในความสามารถของเธอจริงๆ"
จากแววตาที่แน่วแน่ของว่านหยางเชียน ก็ดูออกไม่ยากว่าว่านหยางเชียนเชื่อใจชวนกั่วจริงๆ เพราะความพยายามของชวนกั่วเองก็ทำให้คนต้องตะลึงอยู่แล้ว และจะมีพี่ชายคนไหนที่ไม่เชื่อน้องสาวของตัวเองล่ะ แต่ชวนกั่วเพียงพยักหน้าเบาๆ ตอบรับสั้นๆ
ว่านหยางเชียนไม่พูดอะไรอีก พาาชวนกั่วเดินต่อไปยังโรงอาหาร เมื่อทั้งสองมาถึงโรงอาหาร ว่านหยางเชียนก็สั่งอาหารให้ชวนกั่วหลายอย่าง และเขาจ่ายเองทั้งหมด
ชวนกั่วมองอาหารที่วางเต็มโต๊ะ ตกใจอยู่ชั่วขณะ ส่วนว่านหยางเชียนเพียงตบไหล่ชวนกั่วเบาๆ ยิ้มพลางพูดว่า