เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 214 กลับสู่้อมกอดแห่งบ้านเกิด
ในสมรภูมิรบที่ค่ายดาวพูฉีถาน ยังคงดุเดือดร้อนระอุเช่นเดิม ความสูญเสียเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง เลือดนองเป็นสายฝน เกือบทุกที่ล้วนเต็มไปด้วยศพของนักรบและศัตรู และในบรรดาศพเหล่านั้นไม่มีร่างใดที่สมบูรณ์เลย ล้วนเป็นศพที่แขนขาขาดหาย
เนื่องจากเป็นถิ่นของศัตรู หลังจากได้เปรียบเพียงชั่วครู่ นักรบทั้งหลายก็ค่อย ๆ ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ แน่นอนว่าพวกเขาคาดการณ์เรื่องนี้ไว้แล้ว เพียงแต่ไม่คิดว่าจะมาเร็วถึงเพียงนี้ นักรบทั้งหลายเริ่มจะต้านไม่ไหวแล้ว
ในเวลาเดียวกัน ไคเอ่อร์หลี่ซือและหวนยังคงประจันลำแสงอยู่กลางอากาศ และพวกเขาก็ใช้พลังเทพของตนเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับลำแสงที่ยิงออกมาอย่างต่อเนื่อง ในยามนี้เทพเจ้าทั้งสองตกอยู่ในสภาวะชะงักงัน ต้องดูว่าใครจะทนได้ก่อนกัน
ลำแสงทั้งสองปะทะกัน ในจังหวะที่ชนกันก็มีลูกแก้วแสงขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นมาทันที ลูกแก้วแสงขยายตัวขึ้นเรื่อย ๆ และกะพริบอย่างรุนแรง ราวกับว่าอีกวินาทีถัดไปมันจะระเบิดออกมา
แต่ผลลัพธ์ก็ไม่เกินคาด ลูกแก้วแสงขนาดยักษ์กะพริบอย่างรุนแรงยิ่งขึ้นแล้วก็ระเบิดออกมาดังตูมทันที ในพริบตาก็ซัดไคเอ่อร์หลี่ซือและหวนกระเด็นไปไกลหลายพันเมตร แต่เทพเจ้าทั้งสองเมื่อตั้งสติได้ก็หยุดตัวเองไว้ได้ในทันที
การประจันลำแสงของเทพเจ้าทั้งสองต้องหยุดลง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าการต่อสู้ของพวกเขาจะจบลงตรงนี้ เห็นหวนยกมือขวาขึ้นอย่างรวดเร็ว ในวินาทีนั้นเบื้องหลังของเขาก็มีดวงตาสีม่วงหลายพันดวงปรากฏขึ้นทันที เพียงมองดวงตาเหล่านั้นก็ชวนให้ขนหัวลุก