เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 213 ครั้งนี้ ต้องพาเธอกลับบ้านให้ได้
ความเร็วในการหมุนของค่ายกลเร็วจนแทบมองไม่ทันแล้ว และความสว่างของค่ายกลก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก มันเข้าใกล้ความสว่างของดวงอาทิตย์เข้าไปทุกที แสงเช่นนี้ทำให้หลิงเซินชิงลืมตาขึ้นมองสถานการณ์ได้ยาก
ทันใดนั้น ค่ายกลขนาดมหึมาหยุดหมุน และความสว่างก็หยุดเพิ่มขึ้นด้วย ขณะที่หลิงเซินชิงกำลังประหลาดใจ ในค่ายกลก็ยิงลำแสงสีม่วงที่ทำลายฟ้าถล่มดินออกมาลำหนึ่ง พุ่งตรงเข้าหาหลิงเซินชิง
เมื่อมองลำแสงที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว หลิงเซินชิงก็ทำอะไรไม่ถูกในทันที คราวนี้ว่านหยางเชียนลงมืออย่างจริงจังแล้ว หากสัมผัสลำแสงในชั่วพริบตา หลิงเซินชิงอาจถูกสลายไปทันที หลิงเซินชิงถอยหลังไปโดยสัญชาตญาณ สายตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เมื่อเห็นลำแสงกำลังยิงมาถึง หลิงเซินชิงที่ถูกความกลัวห่อหุ้มก็หลับตาปี๋ ตอนนี้หลิงเซินชิงดูเหมือนจะลืมไปแล้วว่าต้องหายใจอย่างไร ในเสี้ยววินาทีวิกฤตนี้ หลิงเซินชิงเตรียมพร้อมที่จะเสียสละแล้ว
แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ตามหลักแล้วลำแสงควรยิงมาถึงแล้ว แต่หลิงเซินชิงกลับไม่รู้สึกอะไรเลยแม้แต่น้อย หลิงเซินชิงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างทดลอง กลับเห็นข่านลี่ปี่เอ่อร์ปรากฏตัวขึ้นมาขวางอยู่ตรงหน้าเธอ
"ดูท่า...ฉันมาทันเวลาพอดีเลยนะ! ไม่ต้องห่วงหลิงเซินชิง ตราบใดที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ในปฏิบัติการครั้งนี้ ฉันจะไม่ยอมให้เธอบาดเจ็บแม้แต่น้อย!"