เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 180 เตรียมพร้อมเต็มที่ ไม่ผ่อนคลายเด็ดขาด
ลิฟต์อวกาศที่ถูกยิงขึ้นจากโลกทยอยขึ้นสถานีอวกาศฉยงเหอ ทหารจากฐานทัพทั่วทุกมุมโลกต่างสมัครใจเดินทางมายังสถานีอวกาศเพื่อร่วมสงคราม ตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้ ทั้งสถานีอวกาศไม่เคยหยุดนิ่งเลยแม้แต่ขณะเดียว
ในเวลาเดียวกัน เวลาทำงานภายในสถานีอวกาศเพิ่งสิ้นสุดลงได้ไม่นาน ผู้คนจำนวนไม่น้อยต่างพากันมาที่โรงอาหารเพื่อกินอาหารเย็น บางส่วนที่ต้องการสมัครเข้ากองทัพต่างรีบกินข้าวของตนให้เสร็จแล้วมุ่งหน้าไปสมัครเข้ากองทัพ
ส่วนหมิงชงเมื่อมาถึงโรงอาหาร ตักข้าวเสร็จ เพิ่งหาที่นั่งได้ก็เริ่มซัดอาหารตรงหน้าอย่างตะกละตะกลาม นี่น่าจะเป็นครั้งที่เขากินเร็วที่สุด แต่ที่น่าอิจฉาคือ กินดุขนาดนี้กลับไม่มีเม็ดข้าวกระเด็นออกมาเลยสักนิด
ว่านหยางเชียนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเห็นท่าทางแบบนี้ แค่นิ่งงันไปก็ใช้เวลาเกือบหนึ่งนาที และในหนึ่งนาทีนั้นหมิงชงจัดการอาหารของตัวเองไปกว่าครึ่งแล้ว ความเร็วในการกินขนาดนี้ใครเห็นก็ต้องตะลึงงันแน่นอน
เห็นได้ชัดว่าว่านหยางเชียนตะลึงงันไปแล้ว เขาเหมือนจะลืมอาหารที่ตัวเองตักมาไว้แล้ว ไม่นานอาหารของหมิงชงก็เหลือก้นชาม และเขาก็สังเกตเห็นว่านหยางเชียนเอาแต่จ้องมองตัวเองไม่หยุด หมิงชงกลืนสิ่งที่อยู่ในปากอย่างสุดแรงแล้วเงยหน้าขึ้นถาม
“ว่านหยางเชียน ทำไมเอาแต่จ้องผมอยู่ล่ะ? ทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลยนะ”
ว่านหยางเชียนถึงได้สติกลับมา เขามองชามข้าวที่เหลือก้นของหมิงชง แล้วเผลอพูดเตือนด้วยความหวังดี