เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 181 ความสามารถอันแข็งแกร่ง คือโชคหรือเคราะห์
เทียนไหลชิวเอ่อร์ก้าวเดินอย่างเชื่องช้า แล้วนั่งลงบนที่นั่งใดที่นั่งหนึ่งในอัฒจันทร์ของศาลพิพากษา เขาก้มศีรษะลง มองไม่ออกว่าเขามีสีหน้าอย่างไร อีกทั้งยังนิ่งสนิทไม่ไหวติง ใครที่ไม่รู้จักคงนึกว่าเป็นรูปปั้นสีสันสักองค์
ภายในศาลพิพากษาโลกเทพเงียบสนิท แสงจันทร์ที่สว่างกว่าปกติสาดส่องลงมาบนศาลพิพากษา ภาพเช่นนี้ดูจะยิ่งเผยให้เห็นความโดดเดี่ยวและความสงบเงียบ เทียนไหลชิวเอ่อร์ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น มองไปยังใจกลางศาลพิพากษาด้วยสายตาที่ไร้แวว
ภายในใจของเทียนไหลชิวเอ่อร์ดูเหมือนจะเกิดคลื่นลมไม่น้อย แต่เขากลับไม่แสดงออกมาแม้แต่น้อย บางทีเขาอาจกำลังปลอบใจตัวเองอยู่ไม่หยุด หรืออาจเป็นไปได้เช่นกันว่าเขากำลังตั้งคำถามกับตัวเอง แต่แท้จริงแล้วคืออะไรนั้นมีเพียงเทียนไหลชิวเอ่อร์เท่านั้นที่รู้
ทันใดนั้น ในสมองของเทียนไหลชิวเอ่อร์ก็ปรากฏเสียงขึ้นมาอีกครั้ง เทียนไหลชิวเอ่อร์ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างทุ้มต่ำ
"ฉันจะมีอะไรได้ล่ะ? ฉันไม่ใช่เป็นแบบนี้มาตลอดหรอกหรือ? ฉันแค่นึกถึงคำถามข้อหนึ่งขึ้นมา คำถามนี้ทำให้ฉันคิดเท่าไรก็ไม่เข้าใจ แต่คำถามนี้รู้คำตอบหรือไม่รู้ก็คงไม่สำคัญแล้วล่ะ ว่าไหม?"
เทียนไหลชิวเอ่อร์เผยรอยยิ้มที่อ่อนล้าออกมาชั่วขณะหนึ่ง แล้วก้มศีรษะลงจมสู่ความเงียบต่อ แต่เสียงในสมองของเขาดูเหมือนจะยังพร่ำพูดไม่หยุด ซึ่งทำให้เทียนไหลชิวเอ่อร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาจึงพูดต่ออย่างจนใจหลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง