เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 162 ความวุ่นวายไม่สิ้นสุด ความตายไม่หยุดหย่อน
ลิฟต์อวกาศหมายเลขหนึ่งค่อย ๆ ลงจอดบนพื้น ประตูลิฟต์เปิดออกอย่างรวดเร็ว ผู้ที่ยังมีสติสัมปชัญญะต่างพากันเดินออกจากลิฟต์ บางคนบาดเจ็บสาหัสเดินกะเผลก รอยเลือดและบาดแผลบนตัวพวกเขานั้นน่าตกใจ
ว่านหยางเชียนจูงมือหลิงเซินชิงเดินออกจากลิฟต์ ควันหนาทึบรอบกายลอยไปมาไม่ขาดสาย ว่านหยางเชียนไอพลางใช้มือปัดไปมา พยายามสลายควันตรงหน้า แต่การทำแบบนี้จะสลายควันที่หนาทึบขนาดนี้ได้อย่างไร
ควันทำให้คนส่วนใหญ่นั้นลืมตาไม่ขึ้น ว่านหยางเชียนพยายามลืมตาขึ้นและพาหลิงเซินชิงเดินไปได้ระยะหนึ่ง ทั้งสองหันกลับไปมองด้านหลังโดยสัญชาตญาณ เห็นเปลวไฟกองใหญ่กำลังลุกโชนอยู่ไม่ไกล
รอบ ๆ ยังมีทหารจำนวนไม่น้อยเดินเข้าออกท่ามกลางแสงไฟ รถพยาบาลจำนวนมากก็ได้ยินข่าวและรีบรุดมา ในเวลานี้ว่านหยางเชียนและหลิงเซินชิงไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เพียงขมวดคิ้วเล็กน้อย มองไปที่แสงเพลิงรุนแรงที่เลือนรางนั้นอย่างเหม่อลอย
“ว่านหยางเชียน พวกเธอสองคนไม่เป็นไรใช่ไหม”
ปินเฉินหลิ่งที่แบกชวนกั่วกับซินหมิงรีบรุดมาถึงหน้าว่านหยางเชียนและหลิงเซินชิง ว่านหยางเชียนมองทั้งสองที่เต็มไปด้วยฝุ่นละอองและพยักหน้า
“ไม่เป็นไร พวกเราถือว่าเป็นส่วนที่ได้รับบาดเจ็บน้อยที่สุด แค่หกล้มก็ไม่มีอะไรหนัก…ว่าแต่พวกเธอรู้ไหมว่าตรงนั้นเกิดอะไรขึ้น”
ว่านหยางเชียนชี้ไปที่แสงเพลิงรุนแรงเลือนรางไม่ไกลนั้น ปินเฉินหลิ่งและซินหมิงมองตามทิศที่เขาชี้ มองอยู่ครู่หนึ่งก็ส่ายหน้า แสดงว่าไม่รู้ว่าตรงนั้นเกิดอะไรขึ้น