เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 157 การตัดสินใจและความมุ่งมั่น โอกาสและการถูกเล่นงาน
ค่ำคืนค่อย ๆ ก้าวเข้ามา ดวงดาวอันกว้างใหญ่ไพศาลแขวนอยู่สูงบนท้องฟ้า แสงที่เปล่งออกมาจากดวงดาวสาดส่องลงมายังพื้นดินอย่างไม่ปิดบัง ราตรีที่เดิมทีมืดสนิทบัดนี้กลับสว่างขึ้นมาบ้างแล้ว
ในเวลาเดียวกัน ซินหมิงยืนอยู่คนเดียวบนดาดฟ้าของอาคารตระกูลซิน แขนทั้งสองข้างของเธอวางพาดบนราวระเบียง ปล่อยให้สายลมยามค่ำพัดผ่าน พลางชื่นชมทิวทัศน์ยามค่ำคืน จิตใจของเธอในตอนนี้สงบอย่างยิ่ง ราวกับมหาสมุทรยามค่ำคืนที่ไร้คลื่นลม
เพียงแต่เธอค่อนข้างสงสัยว่าทำไมปินเฉินหลิ่งไม่อยู่ข้างกายเธอ ตามหลักแล้วปินเฉินหลิ่งอยู่ในอาคารตระกูลซินก็ต้องแยกจากซินหมิงไม่ได้ แต่ตอนนี้กลับไม่เห็นแม้แต่เงา ไม่รู้ว่าตอนนี้ปินเฉินหลิ่งกำลังทำอะไรอยู่...ช่างมันเถอะ
เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังเข้าหูซินหมิง แต่ซินหมิงกลับไม่ใส่ใจ ยังคงชื่นชมทิวทัศน์ยามค่ำคืนตามลำพัง เธอรู้ว่าเสียงฝีเท้านี้ไม่ใช่ของปินเฉินหลิ่ง จึงได้แต่ทำเฉยเช่นนี้
เสียงฝีเท้าหายไปข้างกายซินหมิง คนที่สร้างเสียงฝีเท้านั้นก็คือซินหนิง เธอเดินมาข้างซินหมิงเพื่อร่วมเพลิดเพลินกับความเงียบสงบชั่วขณะด้วยกัน ทั้งสองอยู่กันเช่นนี้ ไม่พูดอะไรสักคำ ไม่ทำอะไรสักอย่าง
“เธอมาทำอะไร?” ซินหมิงเอี้ยวศีรษะเล็กน้อยมองไปที่ซินหนิง
“ทำไมล่ะ ฉันไม่สามารถมาอยู่เป็นเพื่อนเธอได้หรือไง?” ซินหนิงลูบผมหน้าม้านเบา ๆ กล่าวเสียงเบา