เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 156 การเลือกปฏิบัติ การเจาะจง...เพื่อเปลี่ยนสภาพที่เป็นอยู่ ต้องตัดสินใจ
แสงแดดยามเช้าสาดส่องขึ้นมาได้ไม่นาน หมอกจาง ๆ ล่องลอยอยู่ตามทุกซอกทุกมุมของเมือง ฉะนั้นวันนี้อากาศอาจจะหนาวกว่าปกติหน่อย บรรดาคนที่ออกมาออกกำลังกายยามเช้าต่างก็สวมเสื้อผ้าหนากว่าปกติเพื่อรักษาความอบอุ่นกันทั้งนั้น
เพียงแต่ในกลุ่มคนที่ออกกำลังกายยามเช้าวันนี้ ขาดเงาร่างที่คุ้นเคยไปคนหนึ่ง
ในเวลาเดียวกัน ปินเฉินหลิ่งเพิ่งตื่นขึ้นจากความฝัน เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้า ๆ ราวกับยังไม่ตื่นดี ริมฝีปากขยับเผยอสองครั้งแล้วจึงลุกขึ้นนั่ง บิดขี้เกียจอย่างเต็มที่
นี่เป็นครั้งแรกที่เขานอนหลับสบายขนาดนี้ ไม่ใช่แค่ว่าเตียงนี้จะนุ่มและสบายแค่ไหน สิ่งสำคัญที่สุดคือคนที่เขาชอบอยู่ข้าง ๆ ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ไม่ว่าใครก็คงรู้สึกสบายทั้งนั้นใช่ไหม?
ปินเฉินหลิ่งหันไปมองซินหมิงที่อยู่ข้าง ๆ อย่างไม่รู้ตัว ตอนนี้ซินหมิงยังอยู่ในสภาพหลับอยู่ ท่าทางการนอนของเธอช่างสง่างามและเป็นระเบียบ สมกับเป็นสาวงามน้ำแข็งจริง ๆ
ถ้าเป็นเมื่อก่อนซินหมิงคงตื่นไปนานแล้ว แต่ครั้งนี้เธอกลับนอนตื่นสายอย่างหาได้ยากยิ่ง คงเป็นเพราะเมื่อคืนเหนื่อยเกินไปเลยต้องนอนตื่นสายกระมัง?
ปินเฉินหลิ่งยื่นมือออกไปลูบหัวซินหมิงเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มเอ็นดู จุ๊บเบา ๆ ที่หน้าผากของเธอหนึ่งทีแล้วก็สวมเสื้อผ้าของตัวเองลุกจากเตียง จากนั้นดึงผ้าม่านออกมานิดหน่อย มองดูเมืองนอกหน้าต่าง