เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 149 อุกกาบาตพาดผ่านท้องฟ้า แบกรับความปรารถนาและความคิดถึง
การได้รับคำชื่นชมจากเทพเจ้าเป็นเรื่องที่ยากยิ่งนัก เมื่อว่านหยางเชียนได้ยินคำชื่นชมเช่นนี้จากซือเฉินอูเก๋อ ในใจก็ภูมิใจอยู่ไม่น้อย แต่เขาก็ยังปกปิดความภูมิใจภายในนั้นไว้ ทำเป็นสงบนิ่ง
"ขอบคุณสำหรับคำชื่นชมจากเทพแห่งการต่อสู้ ที่จริงผมเองก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้ รอให้ผมใช้เทคโนโลยีบรรลุเทพแล้ว เรามาที่นี่ประลองกันอีกสักครั้งเถอะ! ตอนนั้นเราต้องแบ่งให้รู้แพ้รู้ชนะกันไปเลย!"
เมื่อฟังคำพูดนี้จบ ซือเฉินอูเก๋อสบตาว่านหยางเชียนด้วยสีหน้าสงบนิ่ง ไม่รู้ว่าเพราะอะไรซือเฉินอูเก๋อกลับเงียบไป แต่ท่าทีเหล่านี้ว่านหยางเชียนกลับไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด ยังคงรอคำตอบจากเขา
หลังความเงียบช่วงสั้นๆ มุมปากของซือเฉินอูเก๋อยกขึ้นเล็กน้อย แล้วพยักหน้าเบาๆ เป็นการตอบตกลง
"ได้ ข้าสัญญากับเจ้า รอให้เจ้าใช้เทคโนโลยีบรรลุเทพแล้ว กลับมาที่นี่ประลองกันอีกสักครั้ง ข้าอยากรับรู้การเปลี่ยนแปลงของเจ้าในช่วงเวลานี้ให้ดี ดูว่าเจ้ามีความสามารถพอจะเอาชนะเทพเจ้าได้หรือไม่"
ว่านหยางเชียนเผยรอยยิ้มที่ตื่นเต้นอยู่บ้าง
"ดี เช่นนั้นเราตกลงกันตามนี้!"
พูดจบ ว่านหยางเชียนก็ยื่นแขนตรงไปทางซือเฉินอูเก๋อ กำมือแน่นเป็นหมัด นี่คือวิธีทำให้ข้อตกลงมีผล เทพเจ้าก็ย่อมรู้เรื่องนี้โดยธรรมชาติ แต่เมื่อเผชิญกับสิ่งนี้ซือเฉินอูเก๋อกลับชะงัก มือที่เพิ่งยกขึ้นก็หยุดลง