เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 147 สิบวันสุดท้ายแห่งการฝึกอันวุ่นวาย กับข้อมูลที่ได้รู้อีกมากมาย
นึกถึงตอนเช้านี้ที่โย่วหวังสวมชุดต้านภาวะไร้น้ำหนัก ว่านหยางเชียนก็ทำตามแบบของโย่วหวัง วางก้อนสี่เหลี่ยมสีเงินเล็ก ๆ ลงบนหน้าอกของตัวเอง ทันทีที่ก้อนสี่เหลี่ยมสีเงินสัมผัสกับหน้าอกก็เกิดปฏิกิริยา กลายเป็นเหมือนน้ำห่อหุ้มว่านหยางเชียนเอาไว้
หลังจากว่านหยางเชียนสวมชุดต้านภาวะไร้น้ำหนักแล้ว ทั้งตัวก็ค่อย ๆ ลงสู่พื้นอย่างนุ่มนวล ความรู้สึกที่ได้เคลื่อนไหวอย่างอิสระแบบนี้ ว่านหยางเชียนคิดถึงมันเหลือเกิน ในสภาวะไร้น้ำหนักมันทุกข์ทรมานจริง ๆ!
ขณะนั้นเอง ทางเข้าอุโมงค์ก็มีแท่นลานวิ่งบินออกมา ตกลงตรงหน้าว่านหยางเชียน ว่านหยางเชียนเห็นดังนั้นก็เดินเข้าไปใกล้ทีละก้าว ๆ ใกล้จะก้าวขึ้นแท่นแล้ว ว่านหยางเชียนก็หยุดฝีเท้า และหันกลับไปมองคนที่อยู่กลางอากาศด้านหลัง
สายตาของว่านหยางเชียนกำลังมองหาเพื่อนพ้องของเขา เหล่าเพื่อนพ้องที่ไม่เคยโดดเด่นในสายตาของว่านหยางเชียนกลับเหมือนเปล่งแสงและความร้อนออกมา โดดเด่นเป็นพิเศษ และเหล่าเพื่อนพ้องนั้นก็มองว่านหยางเชียนพร้อมรอยยิ้ม ดีใจแทนว่านหยางเชียนจากใจจริง
มองเหล่าเพื่อนพ้องนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ว่านหยางเชียนก็พูดกับพวกเขาด้วยเสียงดังฟังชัด
"หลิงเซินชิง ปินเฉินหลิ่ง ซินหมิง ชวนกั่ว พวกคุณต้องรีบทําภารกิจให้เสร็จแล้วออกมาให้เร็ว ๆ นะ!"
พูดจบ ว่านหยางเชียนก็ก้าวขึ้นไปบนแท่น แท่นก็บินขึ้นอีกครั้งในขณะนั้นเอง พุ่งตรงเข้าสู่อุโมงค์ ทางเข้าอุโมงค์ก็ปิดลงหลังจากแท่นเข้าไปแล้ว