เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 144 การฝึกปริศนาที่ถูกเรียกว่าความประหลาดใจ
ภายในทางเดินที่ดูมืดทึบ โย่วหวังก้าวเท้าหนักๆ เดินอยู่ข้างใน ผนังทั้งสองข้างของทางเดินขาวสะอาด ถูกทำความสะอาดวันละสองครั้งหรือมากกว่านั้น แต่ผนังสีขาวสะอาดนี้กลับไม่เข้าพวกกับบรรยากาศอันมืดมนเอาเสียเลย
ที่นี่จริงๆ แล้วคืออาคารหอพักที่ผู้บังคับบัญชาพักอาศัย ผู้บังคับบัญชาทุกคนในฐานทัพทหารฉงเหอต่างพักอยู่ที่นี่ โย่วหวังหยุดฝีเท้าลงตรงหน้าห้องพักห้องหนึ่ง เขาหันหน้าเข้าหาประตูห้องพัก มองประตูบานนี้ แววตาของโย่วหวังซับซ้อนเป็นอย่างมาก
หลังสูดหายใจลึกครั้งหนึ่ง โย่วหวังก็เปิดประตูห้องพักบานนี้ ร่างทั้งร่างเคลื่อนเข้าไปในห้องพักอย่างเบามือเบาเท้า
ภายในห้องพักนี้เงียบจนน่ากลัว เฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งจัดวางต่างๆ ไม่ได้ถูกทำความสะอาดจัดเก็บมานานแล้ว อีกทั้งบนพื้นยังมีขยะเต็มไปหมด เมื่อเห็นภาพนี้โย่วหวังก็ไม่แปลกใจเลย
โย่วหวังเตะขยะรอบๆ ตัวเองออกไป แล้วเดินต่อไปยังด้านใน เขาทั้งก้าวเท้าอย่างช้าๆ ทั้งกวาดตามองไปรอบๆ ในดวงตาเผยสีหน้าห่วงใยเล็กน้อย ในใจก็อดรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้
มาถึงห้องนั่งเล่นของห้องพัก รูม่านตาของโย่วหวังเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย หยุดฝีเท้าลง ภาพที่เขาเห็นทำให้เขาตกตะลึงอยู่บ้าง แต่ความรู้สึกตกตะลึงนี้ก็หายวับไปอย่างรวดเร็ว
เห็นเพียงเจ๋อเจิ้นเหอนั่งทรุดอยู่บนโซฟาอย่างอ่อนแรง ร่างทั้งร่างดูราวกับแก่ลงสิบกว่าปี ทั้งที่ผ่านไปเพียงสองปี แต่สำหรับเจ๋อเจิ้นเหอกลับราวกับผ่านไปยี่สิบปี