เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 126 เครื่องหมุนเหวี่ยงแรงโน้มถ่วง
โย่วหวังหันไปมองทุกคนที่ต่างรู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งนี้ เขาเผยรอยยิ้มลึกลับออกมา แล้วเริ่มเล่าเรื่องเทคโนโลยีขั้นสูงสุดแปลกนี้อย่างกระตือรือร้น เรียกได้ว่าใส่ทุกอารมณ์ลงไปในน้ำเสียง ราวกับอยากจะสื่อว่าสิ่งนี้ยิ่งใหญ่เพียงใด
“เชื่อว่าพวกคุณทุกคนคงอยากรู้จักสิ่งนี้กันทั้งนั้น นี่คือเครื่องหมุนเหวี่ยงแรงโน้มถ่วงที่ใช้ในการฝึกนักบินอวกาศ อีกสองปีพวกคุณจะต้องไปสถานีอวกาศ การฝึกด้วยเครื่องหมุนเหวี่ยงแรงโน้มถ่วงเป็นรายการฝึกที่พวกคุณขาดไม่ได้เด็ดขาด”
พอพูดจบ ประตูห้องของเครื่องหมุนเหวี่ยงแรงโน้มถ่วงก็ค่อย ๆ เปิดออก ภายในห้องมีสีขาวเป็นสีหลัก มีที่นั่งทั้งหมดห้าที่ ดูท่าจะฝึกได้ครั้งละห้าคน
“ห้าที่นั่ง พอดีกับคนทั้งหอพัก หอไหนจะขึ้นก่อน? หอแรกที่ขึ้นมาจะได้รางวัลให้กำลังใจด้วยนะ ก่อนมาถึงก่อนได้”
พอคำนี้ออก ทุกคนก็สนใจขึ้นมาทันที แต่ก็ยังไม่ค่อยมีใครกล้าขึ้นไป พวกเขารู้ว่าของที่นักบินอวกาศใช้ฝึกอย่างเครื่องหมุนเหวี่ยงแรงโน้มถ่วงนี้เป็นอย่างไร ถ้าขึ้นไปอย่างเบาก็คือเวียนหัว อย่างหนักก็คืออาเจียน!
อีกทั้งเมื่อสักครู่ทุกคนก็กินกันอิ่มขนาดนั้น เกรงว่าขึ้นไปคงได้อาเจียนแน่? ถึงจะบอกว่ามีรางวัลให้กำลังใจ แต่ก็ยังไม่รู้ว่ารางวัลคืออะไร ใครจะกล้าเสี่ยงล่ะ? ความสนใจของคนพวกนั้นก็หายวับไปในพริบตา บางคนถึงกับเริ่มถอยหลังเงียบ ๆ
“หอแรกที่ขึ้นมาบ่ายนี้ไม่ต้องฝึก!” โย่วหวังตะโกน